Afscheid, verhuizen en weer uitpakken

Zo’n 60 dagen voor opening bed and breakfast Casa la Naranja

Het waren drukke weken. De aannemer is bezig en soms schiet het op en soms lijkt het of er niets gebeurt. Omdat we in Nederland zijn is best lastig om een beeld te houden van de voortgang. En in Nederland zitten we ook in een soort rollercoaster…………………………

De laatste loodjes

De website wordt vervolmaakt en er is  een Engelse versie aan toegevoegd. We richten ons straks niet alleen op Nederlanders natuurlijk. En de voorwaarden worden in het Spaans vertaald en op de site gezet. Geen Spaanse versie van de website. Te lastig om alles bij te houden (en ehmm we zijn de taal helaas niet goed genoeg machtig).

Afscheid

Na ruim 14 jaar neem ik afscheid van mijn werkgever Woonstad Rotterdam en mijn collega’s. En van mensen die bij bedrijven werken waarmee ik heb samengewerkt. Best heel dubbel, maar gelukkig komen er straks een heleboel logeren bij Casa la Naranja. Tijdens een hele gezellige afscheidsborrel ben ik vreselijk verwend. Onze gasten krijgen straks heerlijke verse sumo de naranja, geperst op een professionele pers. Gekregen als afscheidscadeau (naast nog veel meer waaronder mijn eigen Glossy).

 

 

Inpakken en wegwezen

Twee dagen na mijn laatste werkdag staat de verhuizer ruim 2 uur te vroeg op de stoep. Help! We zijn nog niet klaar……… En zoals dat dan gaat met verhuizers, ze pakken alles onder je handen in, hup de verhuiscontainer in. Rond een uur of twee zitten we elkaar wezenloos aan te kijken. Gauw bij de buren wat schoonmaakspullen lenen, schoonmaken en dan ook nog even een nieuwe telefoon kopen. De huidige mag ik weer bij mijn werkgever inleveren. We slapen nog twee nachten in Nederland, nemen van nog wat mensen afscheid en vertrekken met de auto richting Spanje. Ruim 1800 km te gaan voor we thuis zijn.

 

We zijn er

Na een hele voorspoedige reis komen we op zondag thuis aan. Natuurlijk benieuwd kijken we gelijk naar wat er de laatste weken is gebeurt. Ons terras op de 1e verdieping heeft een dak en is bereikbaar via een nieuwe trap. De badkamers zijn betegeld maar verder lijkt er weinig gebeurt te zijn. Elektra is nog niet aangesloten in de nieuwe ruimten en zijn nog meer zaken niet gedaan die al klaar moeten zijn.  Wat is dit nu weer? Al die tijd is ons verzekerd dat ze op schema lopen. Nou, dat schema is denk ik aangepast. Morgen maar eerst eens met de aannemer praten. Maar eerst een biertje in de zon en daarna een paella in een van onze favoriete Spaanse tentjes. En vroeg naar bed.

Het Spaanse leven

Maandagochtend horen we al vroeg het hek opengaan. En weer dicht. Slecht teken, dit betekent dat er maar een mannetje vandaag werkt. Toch maar eens de aannemer bellen. Gelukkig komen de volgende dag meer mannetjes waaronder de schilder en de elektriciteitsmeneren. Maar die zijn ook weer snel weg. Ondertussen werkt de trouwe Jorge gestaag door…..

Zelf gaan we aan de slag in onze privéverdieping. De nieuwe deuren zijn geïnstalleerd en hier zijn we heel blij mee. Dus beschadigd verfwerk werken we bij en verven de laatste kamer (logeer-studeerkamer).

Keukenleed en ander ongemak

De keuken boven is nog steeds niet klaar. De naam van het bedrijf is Cocina Facil maar niets gaat facil. De kwaliteit is om te huilen en de schoorsteen van de afzuigkap zit scheef. Als er eindelijk iemand komt om een kapot kastje te vervangen, presteert de man het om de schoorsteen aan de andere kant uit het lood op te hangen en er zijn nu lelijke randen van het stuckwerk te zien. Gelukkig gaat onze aannemer dit oplossen. Wat een dramazaak.

In de tussentijd arriveert keurig op tijd de keuken voor de salon beneden. Hier hebben we (veilig?) gekozen voor het grote Zweedse warenhuis. Alles controleren we en alle spullen zijn aanwezig. Dus monteren maar. Na een dag komen er kennissen langs. ‘Hebben jullie toch voor een hoogglans keuken gekozen?’ Neeee! Blijkt dat de verkeerde frontjes geleverd zijn. Zucht, wat te doen? Naar Valencia om het om te ruilen? Hebben we eigenlijk geen tijd voor. Nou ja, laat maar. Hadden liever een matte versie gehad, maar dit kost nu teveel tijd en energie.

Soppen

Voor onze spullen komen moeten alle ruimten leeg en schoon. De kelder staat nog vol met bouwtroep en het hele huis ligt onder een dikke laag stof. De bovenverdieping is inmiddels schoon  en opgeruimd, in de gastenkamers zijn de werkmannen nog druk bezig dus aan de sla in de kelder. Binnen een dag is de hele kelder van ruim 80m2 schoon. Weer een klus geklaard!

Omdat de verhuizer aanstaande maandag arriveert met onze spullen, en de kamers eigenlijk al schoon moeten zijn vraag ik de aannemer donderdag dat hij ervoor te zorgt dat alle kamers vrijdagmiddag leeg zijn. Zodat we in het weekend alsnog kunnen schoonmaken. Helaas is de schilder niet klaar en komt dus zaterdag alles afmaken. En, laat zaterdagmiddag al zijn spullen in een kamer achter. Grrrrrr

Zondag, op mijn knieën de vloeren van de gastenkamers schrobben,  drie-en-een-halve kamer (de helft van een kamer staat dus nog vol met troep). Niet zo goed voor het vel op mijn knieën, je moet wat over hebben voor een schone vloer.

Toettoet

Maandag, een week na onze aankomst arriveert de verhuizer met onze spullen. Nou ja, eerst moet de chauffeur zijn hulpmannen gaan zoeken, die zijn de weg kwijt. Maar als ze er eenmaal zijn, wordt de ruim 40 kuub snel uit de trailer gehaald. Gelukkig kunnen ze vrij dichtbij komen en hebben ze een kleine bus om de 50 meter naar de kelder en het huis te overbruggen. Ondertussen zijn de stukadoors nog lekker bezig de buitenkant glad te maken. Fijn hoor, loopt lekker mee naar binnen.

’s Avonds om tien uur zitten we eindelijk te eten. De eerste dozen zijn uitgepakt en we hebben de eerste schades ontdekt. Balen.

Uitpakken, uitpakken, herhalen herhalen

De volgende dagen gaan op aan kasten in elkaar zetten, bepalen waar alles moet komen. Omdat de keuken beneden nog niet klaar is zitten we met dubbele voorraad. Dus alles maar weer naar de kelder. Ondertussen ook continue vragen van werkmannen beantwoorden. Je blijft herhalen herhalen en herhalen.

Au!

Het harde werken wreekt zich, ik ga door mijn rug. Als een oudwijf strompel ik door het huis en wandel veel. In beweging blijven is het devies. Tillen of schoonmaken even niet.

De zweep erover

Woensdag voor pasen komt de aannemer controleren en is niet gelukkig. Iedereen krijgt op zijn donder. ‘Waarom is dit niet gebeurt? Waarom is dit nog niet klaar?’ Helaas voor de mannen en een enkele onderaannemer betekent dit dat zij donderdag nog moeten werken. De loodgieter installeert de wastafels, wc’s en stortdouches in de badkamers. Hèhè.

En dinsdag na pasen moeten alle troepen een inhaalslag maken. We zijn benieuwd. Wij werken gewoon door.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4 Comments to “Afscheid, verhuizen en weer uitpakken”

  1. Jeroen says :Beantwoorden

    Hee, het ziet er echt schitterend uit! Zo benieuwd, wij komen zeker langs!

    1. Jolande says :

      Reken ik op!

  2. Arna de Ruiter says :Beantwoorden

    hoi jongens! wat een verhalen weer maar het ziet er alsmaar beter uit! en de keuken voor boven ziet er goed uit hoor! nog even volhouden en dan kunnen jullie open. wat een feestje zal dat worden.
    Sterkte nog de komende weken en denk maar aan 1 ding: JULLIE ZITTEN STRAKS IN EEN PRACHTIG HUIS MET EEN HEEL LEUK EN GEZELLIG BED&BREAKFAST!
    Wij zijn benieuwd naar de volgende update. liefs

    1. Jolande says :

      Dankjewel Arna, er gebeurt een hoop op dit moment.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *