Ons verhaal

Gesmuld hebben we van de ‘Ik vertrek’ afleveringen op de Nederlandse televisie. ‘Hoe bestaat het, je neemt toch niet zo onvoorbereid zo’n grote stap, enz enz.’ Wie herkent zich hier niet in! Dus, toen wij besloten om te gaan wonen en werken in Spanje wisten we; we doen het anders!

 

Nou, dat hebben we geweten! Inmiddels zijn we 3 jaar verder en een stuk wijzer. Ondanks het inhuren van een advocaat, architect en nog een heleboel anderen lopen we iedere dag weer tegen de Spaanse mores aan. Gelukkig zijn de meeste problemen op te lossen. Lukt dat niet dan pakken we het anders aan.

 

Zoektocht

Juni 2015 ontdekken we via een kennis in Spanje dit huis. Het ligt niet in ons favoriete dorp. Maar als we vanaf de hoofdweg, langs de berg Monte Solana over het hobbeldebobbel weggetje door de sinaasappelgaarden naar het huis rijden, hebben we allebei een brede glimlach op ons gezicht. 

Wat een leuke plek! Aan de ene kant de berg en aan de andere kant sinaasappelgaarden en als kers op de taart de ZEE!

 

Gevonden

We hebben ‘ons huis’ gevonden. Maar krijgen blijkt een ander verhaal......

Het huis staat al zo’n 3 jaar leeg. De verkopers die het huis in 2006 hebben gebouwd zijn naar Nederland vertrokken. En zo te zien overhaast. De kelder staat vol met troep. Dozen vol kleding, huisraad en nog veel meer staat tot plafondhoogte opgestapeld. Zelfs de noren (schaatsen) zijn achtergelaten.

Uit de keuken is de bouwapparatuur zoals kookplaat,  oven en magnetron gesloopt. Alleen de haan is achtergebleven. De tuin is een ander verhaal. Deze staat vol met hokken en gebouwtjes en manshoog gras overwoekert de verschillende terrassen en de wijngaard.

 

Later blijkt dit nog de minste problemen op te leveren.

 

Aankoop

Nadat een bouwkundig onderzoek uitwijst dat het huis geen noemenswaardige gebreken heeft, onze architect bij de gemeente heeft uitgezocht welke verbouwingen er toegestaan zijn en of we een vergunning voor een bed & breakfast kunnen krijgen in de toekomt, besluiten we het huis te kopen. We lichten onze advocaat/gestor in en wachtten op ondertekening van het voorlopig koopcontract.

 

Geduld

Dat duurt en duurt.  We komen er maar niet achter waarom er door de verkopers niet getekend wordt. Volgens de partij die de verkoop regelt zijn de verkopers ergens waar geen internet is ???

Eindelijk krijgen we het contract ondertekend terug. Mét wijzigingen, die de verkopers er zonder overleg, in hebben aangebracht. Ze willen enkele tienduizenden euro’s voor de inboedel hebben zodat ze er geen belasting over hoeven te betalen. Nou, dat feest gaat wat ons betreft niet door. Er staat niets in het huis wat van enkele waarde is. De Spanjaarden zijn tegenwoordig ook niet gek! Je moet aantonen wat je hebt overgenomen. Heeft dat minder waarde dan betaal je als koper (wij dus) alnog deze belasting.

We sturen het uiteindelijke contract nogmaals op en na wat telefoontjes en zelfs een gezamenlijke lunch in Nederland, is het contract eindelijk door beide partijen getekend. En, de 10% van de aankoopsom overgemaakt. (Koop je een huis in Spanje dan gaat die 10% rechtstreeks naar de verkopers. In Nederland gaat dit op een tussenrekening van de notaris zodat je als koper geen risico loopt).

In ons geval raakt onze makelaar in paniek als ze hoort dat wij dit bedrag aan de verkopers willen overmaken. Hmmmm...........................

We maken het geld over naar een tussenrekening van de bank.

 

Waar blijft het geld?

Na enkele weken belt de verkoper. ‘Waar blijft het geld’.  ‘Dat is allang overgemaakt aan de bank’. ‘Dan weet ik genoeg’ is zijn antwoord, ons in verwarring achterlatend.

 

Komt goed

Onze makelaar verzekert ons dat alles komt. We moeten wel even naar de bank als we in Spanje zijn. Hier krijgen we te horen dat er op het huis een bankbeslag lag. Die is er inmiddels wel af maar het achterstallige bedrag (hypotheek & rente en boetes) is hoger dan de koopsom. Dit moet eerst kwijtgescholden worden voor de verkoop door kan gaan.

 

In Spanje is het zo dat je bij koop alle op het huis rustende schulden overneemt. Je betaalt dus niet alleen de aankoopsom, maar ook alle schulden. Electra, water, en gemeentelijke belastingen zoals bijvoorbeeld de wegenbelasting!

 

Hoe kan dit? Wat overkomt ons nu? We hebben een gestor /advocaat die dit soort dingen moet uitzoeken en voorkomen dat wij opgezadeld worden met andermans schulden. En we willen absoluut alles legaal doen. Geen gedoe achteraf, niks ritselen gewoon alles netjes regelen. Alle professionals blijven herhalen ‘geen zorgen, het komt goed’.

 

Betalen en regelen

Van het geld dat wij aanbetaald hebben, gaat de zaakwaarnemer (schoonzoon) van de verkopers zaken regelen die nodig zijn om het huis leefbaar te maken en die in de ontbindende voorwaarden staan. Zoals de troep uit de kelder verwijderen, het gras maaien en de aansluiting regelen op de waterleiding en de electriciteit. Er is alleen een aansluiting op agrarisch water. Hartstikke handig voor de tuin, maar niet om onze toekomstige gasten onder te laten douchen.

Er zijn dus nog wat hobbels te nemen.

De kast van de elektriciteitaansluiting is geheel weggehaald. En er is teveel m2 bebouwd  (je mag in de Campo maximaal 2% van je grond bebouwen). Dus er moeten wat daken van gebouwtjes worden afgehaald. Alles voor we naar de notaris gaan.

 

 

 

 

 

Opgeruimd staat netjes?

Op de dag voor overdracht staat er een overvolle container  met nog een heleboel troep ernaast op de oprit. ‘Alles wordt netjes opgeruimd’ verzekerde de verkopend makelaar ons..............

 

Voor ik verder ga met het beschrijven van de overdracht. Na de overdracht treffen we aan:

Het gras is gemaaid, inclusief alle irrigatiebuizen. Deze liggen in stukken gehakt over het hele terrein. We rapen ze nog steeds op.

De overvolle container is weg. Achter de garage ligt verstopt onder een doek een halve scooter, een ligbad en nog meer troep.

De aanvoer voor de waterleiding is aangelegd, op het aangrenzende muurtje is het een bende van stenen en klei.

Aansluiting water en electra is niet gerealiseerd.

 

Opgenomen

De ‘zaakwaarnemer’ heeft nog wel even snel de laatste duizenden euro’s bij de bank opgehaald om rekeningen te betalen. Welke?

 

Groen licht

20 december 2015 horen we van de bank dat de verkoop door kan gaan. Het hoofdkantoor van de bank geeft toestemming.

 

21 december 2015

Op naar de notaris!

De verkopende partij, bestaande uit ‘zaakwaarnemer’ verkopers, verkopend makelaar, aankopend (onze) makelaar en de architect moeten om 9.30 uur bij de notaris zijn. Wij worden om 11.00 uur verwacht, samen met onze advocaat zodat we eindelijk kunnen tekenen.

 

Verrassing!

Om 10.30 uur spreken we af bij onze advocaat op kantoor. Hij vertelt dat alle schulden gecheckt en voldaan zijn. We moeten er alleen wel rekening mee houden dat er geen geld over is om eventuele overdrachts belastingen aan de gemeente te betalen!??? Normaal houdt hij hiervoor geld achter van de verkopende partij, maar die heeft het hele voorschot opgesoupeerd.  

We kijken elkaar verbouwereert aan. Wat is dit nu weer?

Wat nu? De verkoop afblazen? Zijn we wel onze 10% kwijt (en ons droomplekje). We komen er steeds meer achter dat dit toch wel een andere wereld is. En we midden in ons eigen ‘Ik vertrek feuilleton’ zitten.

 

Tijd is tijd?

Ondanks dat we om 11.00 uur bij de notaris verwacht worden, zitten we om 11.15 uur nog steeds bij onze advocaat. Nou ja, zal wel goed zijn. Spaanse mores? Wij zijn mensen van de klok dus het voelt wel een beetje ongemakkelijk.

Tegen 12.00 uur arriveren wij bij de notaris. In een kamer zit bijna de hele delegatie. Echter zonder de notaris en de bankdirecteur. Het is nog wachten op de officiële toestemming van het hoofdkantoor van de bank. We worden een beetje lacherig.

De laatste zaken worden alvast wel gecheckt. De zaakwaarnemer van de verkopers heeft een hele stapel bonnen bij zich. Alle achterstallige rekeningen (ook de wegenbelasting van twee auto’s) zijn voldaan (met ons geld). En we krijgen de aandelen van het agrarisch water.  Paspoorten worden gekopieerd en dan is het wachten op.....

 

Nou, dan maar even naar buiten voor een kop koffie. Tot zo............

Na een uurtje maar weer eens terug naar het kantoor. Inmiddels heeft de bankdirecteur net gehoord dat de bijna € 100.000,-  achterstallige schuld is kwijtgescholden en wij de woning kunnen kopen. Hèhè.

Heel veel handtekeningen door heel veel mensen (is gebruikelijk in Spanje, ze houden hier van heel veel handtekeningen en paperassen) later kunnen we ons eigenaar noemen van Casa la Naranja.

 

Vieren in de zon

En, wat nou zo leuk weer is. Dit vieren we op een terras in de zon (19 graden op 21 december).

 

Eigenaar

We zijn nu wel eigenaar, maar de aansluiting van de electra en water moet nog wel geregeld worden. Volgens de verkopende partij duurt dit enkele weken en omdat onze eigen architect dit regelt en bevestigt, geloven we het maar. Wat moet je anders?

In de tussentijd gaat de architect de tekeningen in orde maken, en de vergunningen aanvragen voor de verbouwing. Hopelijk kunnen we in maart starten met de verbouwing.

Eind december 2015!

 

 

Februari 2016

Er zit maar geen schot in de zaak. Nog geen aansluiting op de reguliere waterleiding en wat nog erger is, geen elektriciteit. Vanuit Nederland telefoneren en mailen we bijna dagelijks naar de architect en de tussenpersoon van de verkopende partij. ‘We zijn er mee bezig, komt in orde’. Ja duh, wanneer dan?

Dus op naar Spanje zodat we ter plekke druk kunnen uitoefenen. Kamer gehuurd bij onze vrienden in Javea die een bed and breakfast runnen en hopen dat we snel in ons huis kunnen trekken.  Want we willen gaan schoonmaken en kijken of alle apparatuur het nog doet. Iedere dag staan we bij de architect op de stoep. ‘Nee, nog niks gehoord. We zijn ermee bezig’.  Gelukkig hebben we wel water, namelijk  landbouwwater. Dus beginnen we maar met het opruimen van de troep in en rond het huis. Dweilen met koud water enz.

 

 

Maart

Het licht gaat aan!

Na ruim anderhalve week, net voor we weer naar Nederland terug gaan, komt er een bestelautootje aanrijden. Laat het nou de electiciteitsmeneer zijn! We kunnen hem wel zoenen! Hij kijkt ook wel een beetje gek als we applaudiseren nadat hij de meter heeft aangesloten. Ik ben nog nooit zo blij geweest dat ik kan stofzuigen. Zou de verwarmingsketel het doen? Na een hoop gepruttel en gespurt  en veel blauwe dampen (we stoken op olie) hebben we ook warm water en verwarming. Eureka!

 

Opruimen en wachten

Nu de electriciteit is aangesloten, kunnen we stappen gaan maken. Schoonmaken, bedden en een fornuis kopen (de kookplaat en oven zijn uit de keuken gesloopt). De verhuisdozen uitpakken die we in februari al hebben meegenomen. Nog even snel 1000 liter stookolie af laten leveren. We kunnen wonen!

 

De tuin

En dan flink aan de slag. De hele tuin staat vol hokken. Volieres, kippenhokken en nog veel meer. Die moeten tegen de vlakte. De tuin is al drie jaar niet onderhouden, dus veel achterstallig onderhoud. We beginnen, met hulp van een lieve vriend met het snoeien van de 1800 m2 wijngaard. Hopelijk redden de planten het en hebben we in 2017 druiven.

En wat ook lekker opruimt: Het weghalen van de cactussen. Het bedrijf dat we hiervoor inschakelen voert 17 vrachtwagens vol af (17000 kg). Wat een verschil. We zien nu vanuit alle hoeken de zee.  Nog een bijkomend voordeel; de tuinman heeft de haan die door de vorige eigenaren is achtergelaten gevangen en meegenomen. Nee, hij is niet in de soep verdwenen maar leeft nu gelukkig met wat kippetjes in zijn tuin.

 

En dan, terug naar Nederland. Werken, centjes verdienen. Gelukkig kunnen we eind april weer terug.

 

April 2016

We zijn een beetje gesetteld. Kunnen eten, wassen, slapen. En wonen(na een paar keer op en neer naar Valencia waar zo’g grote blauw-gele hal met allemaal Zweedse artikelen staat).

 

Partytime

Ondanks alle drukte tijd voor een feestje. Wat bijzonder om in de zon, op het terras je verjaardag te vieren. Met allemaal leuke mensen die we hier inmiddels kennen. En, als klap op de vuurpijl; om 21.00 uur barstte er in een naburig dorp een vuurwerkshow los. (hadden de vrienden geregeld... tuuuuuurlijk) Maar wel speciaal.

 

Het schiet niet op

Bijna dagelijks naar de architect. Waar blijven die tekeningen nou? We hebben zelf de indeling gemaakt voor het bed and breakfast deel. Dus hoe ingewikkeld kan het zijn? Tijdens het tekenproces en bij het bespreken van onze wensen, lopen we al snel tegen verschillen aan.  Ventileren doen ze hier door het raam open te zetten. Een centraal afzuigsysteem (wat in heel Europees verplicht is) wordt nauwelijks toegepast.

Wij willen een luxe accomodatie openen. Daar horen ruime kamers en badkamers bij. Onze architect kan op de plattegrond nog wel een kamertje extra kwijt. Niet dus, we gaan geen hokjes verhuren. Wat ons parten speelt is toch ook het taalprobleem.  De gevolgde spaanse lessen zijn niet toereikend en de architect spreekt zelf geen Engels (althans dat denken we). Gelukkig spreekt bouwkundige wel Engels en hij is vanaf nu onze contactpersoon.

 

Op zoek naar een aannemer

De tekeningen zijn klaar dus nu kunnen we op zoek naar een aannemer. Via de architect hebben we een paar namen doorgekregen, zelf hebben we viavia er eentje op het oog en we willen graag met een Belgisch/Spaanse aannemer het offerte traject in. Hij heeft al wat klussen voor ons gedaan, tot onze grote tevredenheid.  Tot onze grote verbazing en teleurstelling wil hij geen offerte opgeven. Volgens zeggen omdat er meer bedrijven in de race zijn. Maar helaas, we gaan niet met open eindjes werken. We willen een offerte die helemaal dichtgetimmerd is zodat we niet halverwege de bouw wegens geldgebrek moeten stoppen.

Andere (spaanse) aannemers komen ook niet over de brug of zijn hartstikke duur. Degene die we via via benaderd hebben, brengt een mooie offerte uit dus besluiten we om hiermee verder het traject in te gaan. Vele gesprekken volgen.

 

Mei

 

De vergunning

Opnieuw worden we geconfronteerd met de nalatenschap van de vorige eigenaren. Blijkt dat zij vergeten zijn om de bouw van het huis te laten registreren bij de provincie. Dus, dat moet eerst geregeld worden?! Onze architect gaat op zoek naar de originele architect, een inmiddels hoogbejaarde Zwitser. Na heel veel weken blijkt deze man niet mee te willen werken. Hebben we toch een illegaal huis gekocht? Nee dat niet,  alleen de laatste administratieve handeling is nooit verricht. Of onze architect moet nieuwe tekeningen maken en de hele procedure volgen of??? Na weken bellen en lobbyen vindt de architect  bij een notaris de originele tekeningen met alle benodigde stempels. Gelukkig accepteert  de gemeente dit en kunnen we weer verder.

 

Politie aan de deur

Op een ochtend staat er ineens een politiewagen op de oprit. Ze zijn op zoek naar de vorige eigenaren. Gelukkig kunnen we aantonen dat wij anders heten. Het wordt steeds gekker!

 

Bouwvergunning indienen

De bouwvergunning is ingediend. Ook dat is weer een ervaring.

Samen met onze architect gaan we naar het gemeentehuis. De gemeentearchitect neemt de plannen in ontvangst, stempelt weer een heleboel documenten en we krijgen een bonnetje. Voor de bank, waar we de aanvraag contact moeten gaan betalen. Bij de bank is het druk. Met wachtenden. Ondanks dat de bank net open is, is een van de twee medewerkers met pauze. Geen probleem, iedereen wacht geduldig. Als we aan de beurt zijn opnieuw een hilarisch moment. Omdat we meer dan vijfhonderd euro moeten betalen, is de storting een hele onderneming. Kopieën, heel veel handtekeningen (maar dat zijn we inmiddels gewend) en de manager die samen met de kassier het geld 3 keer natelt. Terug naar het gemeentehuis, het betaalbewijs overleggen en dat was dat. Afwachten maar.

 

31 mei de watermeter is geïnstalleerd!

 

31 juni 2016 de vergunning voor de verbouwing is er! Nu nog een aannemer vinden waarmee we het eens kunnen worden. Met de aannemer die we gekozen hadden komen we er toch niet uit.

 

Juli

Nog steeds hebben we geen aannemer gevonden. Nummer 2 spreekt geen woord Engels en we willen niet afhankelijk zijn van derden die moeten vertalen. Nummer 3 heeft een Nederlandse werknemer die kan vertalen. Zijn eerste offerte is interessant maar zodra we op de details ingaan worden er ineens exorbitante bedragen gerekend en zijn veel losse eindjes.

We worden er een beetje moedeloos van. Wat doen we verkeerd?

 

Eurekamoment

Liggend in het zwembad, het is heerlijk weer. Hangend aan de rand, starend over de wijngaard en de sinaasappelbomen naar de zee; ‘Nu stoppen met tobben, op naar plan B!’. Op facebook hebben we een verbouwing gezien van een B&B in de buurt. Het eindrestultaat ziet er fantastisch uit. En de eigenaren zijn Nederlanders. Dus de stoute schoenen aangetrokken en hen een berichtje gestuurd. ‘wie is jullie aannemer, zijn jullie tevreden, werken ze met een vooraf opgestelde begroting, enz’.  Binnen de kortste keren antwoord eigenaar Dirk. Ze zijn zeer tevreden en geen verrassingen. Dus, direct Joan van Edificativa Mediteranea gebeld.

De volgende ochtend stapt, stipt op tijd, Joan met zijn medewerker Ruben binnen. Wauw, wat een enthousiaste en kundige mensen. Het voelt gelijk goed.

Om een lang verhaal kort te maken. Binnen de kortste keren hebben we een offerte die klopt en binnen ons budget is. Alles wat we willen kan gerealiseerd worden en wat ook belangrijk is, ze kunnen snel beginnen!

Bedankt Dirk en Hanneke van Finca Herrera in Benissa!

 

Augustus

Terug naar de Notaris?

We krijgen een mailtje van onze advocaat. Wanneer we allebei in Spanje zijn, want we moeten nog een keer naar de notaris. Wat nu weer? We krijgen een vaag antwoord. Inmiddels raken we niet meer in de stress dus we zien het wel.

Blijkt dat een van de landregisters de papieren niet accepteerd omdat het huis op de verkeerde plek is getekend. Na een paar handtekeningen is het  afwachten of het nu wel geaccepteerd wordt.

 

 

September  /oktober

Wij gaan ondertussen gestaag door met het leeghalen en wegwerken van het achterstalling onderhoud aan de tuin. Gelukkig mogen we binnenkort weer vuurtjes stoken zodat we het tuinafval kunnen verbranden.

En moeten veel beslissingen nemen over de te gebruiken materialen. Buiten- en binnendeuren, keuken beneden in de salon, tegels en sanitair. Noem maar op. We hebben het er maar druk mee. En tussendoor nog even wat werken in Nederland.

 

November

De bouw start.

Leo en Jorge zijn de mannen die het werk, met ondersteuning van de verschillende specialisten zoals loodgieter, murenzetters enz gaan klaren. Ze beginnen op de 1e verdieping zodat wij kunnen wonen. Het dak van de uitbouw waar de salon komt wordt gesloopt zodat wij straks een privéterras hebben. Muren en schoorsteen worden neergehaald en natuurlijk weer verrassingen. De tekeningen kloppen niet! Inmiddels weten we dat we ons niet druk moeten maken. Het wordt wel opgelost. (beetje zonde van tijd en energie, maar zo gaat het hier).

 

Netjes

Wat werken ze netjes. Alles wordt toegedekt en afgeplakt. Eind december is onze woonverdieping binnen bijna klaar. En in de tuin gaan de snoei- en opruimwerkzaamheden gewoon door.

 

 

December 2016

 

Op naar Spanje. Met de auto, vol met wcpotten en een stoom-watermachine. Deze artikelen zijn in Nederland een stuk goedkoper (net als eigenlijk alles) dus loont het om 2 dagen heen en 2 dagen terug te rijden.

25 December vertrekkken we uit Nederland,overnachten in Frankrijk en 26 december stappen we om 15.00 uur ons huis binnen.

 

De zon schijnt, het is heerlijk op het terras (18 graden). Even bijkomen na de lange autorit met een biertje. Maar niet lang, de cv ketel doet het niet. Voor vertrek hebben we deze uitgezet, maar iemand heeft hem weer aangezet. Na een paar telefoontjes en stekkers eruit doet hij het gelukkig weer. Uitladen, uitpakken en de kachel aan. Als de zon weg is dat is het ook hier nu koud. ’s Avonds in La Xara aan de paella, altijd een goed begin.

 

Het is noodweer geweest in de regio. Een goede test of de kelder zou onderlopen. Gelukkig, de afvoeren zijn voldoende. Nou dat scheelt weer, ons plan om de kelderuitgang dicht te maken kan in de koelkast. Alleen de buitenkant moet nog aangepakt worden, maar dat wisten we al.

 

De aannemer is lekker bezig geweest. De keuken in ons privedeel is geïnstalleerd en de muren van de woonkamer zijn strak gestuckt en gespoten. Er is alleen iets mis gegaan. In sommige lades ligt een paar cm stof. De uien en potten zijn bijna onherkenbaar. De keuken is ook niet perfect. Sommige laden en deuren hangen uit het lood. De wasbak is inmiddels wel in het stenen blad geplaatst maar het ziet er niet uit. Dat moeten ze dus nog komen oplossen.

In het b&b deel schiet ogenschijnlijk nog niet zo op. Er zijn wat wandjes geplaatst maar er moet nog veel gebeuren.

 

 

Januari 2017

Het nieuwe jaar begint goed! Ook hier doen ze aan Nieuwjaarsduiken. Na de heldhaftige duik (je moet hier 10 minuten in het water blijven) van vrienden en kennissen belanden we op 1 januari op een zonnig terras aan het Arenal strand in Javea. Zo lekker om de hele middag in je T shirt aan een wijntje te nippen. Kijk daar doen we het nou voor.

 

Inmiddels is de stenenmeneer terug geweest. De wasbak zit er nu netjes in. Blijkt hij toch maar te kunnen! Er komt nu echt shot in de zaak. Loodgieters, electriciëns en gipsmannen hakken, boren en zagen. We worden er wel een beetje tureluurs van. Zelf zijn we druk bezig om onze woonverdieping klaar te krijgen. De woonkamer is klaar en schoon en is deze week ingebruik als zit-slaapkamer en keuken. De slaapkamer wordt geverfd en onze kledingkast geïnstalleerd. Heerlijk, niet meer uit dozen leven!

We komen erachter dat de rolstoeltoegankelijke badkamer niet goed is. De doorgang naar de douche is na plaatsing van het toilet slechts 55 cm. En, doordat de tekeningen niet goed zijn moeten we een beslissing nemen over de indeling van de badkamer aan de voorkant. Met tape en meetlat komen we tot een mooie oplossing. De architect mag een oplossing zoeken voor de andere badkamer.

 

7 Januari rijden we weer terug naar Nederland. Natuurlijk met een overnachting in Frankrijk. (zou dit zo graag overslaan)

Het werk gaat hopelijk gewoon door.

 

14 janari

Het sneeuwt in Spanje. Na de heftige regen in december valt er nu na 38 jaar sneeuw in deze regio. En nog een flink pak ook. Scholen blijven dicht en de bouwvakkers kunnen ook niet komen. Het werk ligt even stil. Nou ja, even?

Na de sneeuw komt er vanaf de Balearen een depressie op ons af. Onweer, forse regen en storm.  Door blikseminslag en de vele regen is er geen stroom, dus ook geen verwarming. Best wel koud nu in huis. En, na enkele dagen noodweer loopt het water via de muren de kelder in. Op de wasmachine. Gelukkig is het de volgende dag weer droog en schijnt de zon.

Alles kan weer drogen en de verbouwing kan weer verder.

 

(vanaf nu updates via blog)

 

 

TOP
BOEK DIRECT