Op zoek naar de perfecte plek voor onze bed and breakfast

Onze droomplek gevonden?
Het is juni 2015 als we via een kennis in Spanje een vakantiehuis in de regio Valencia-Alicante ontdekken (we hebben inmiddels zo’n 80 huizen bezichtigd).  Het ligt niet in ons favoriete dorp, maar als we vanaf de hoofdweg, langs de berg Monte Solana over het hobbeldebobbel weggetje door de sinaasappelgaarden naar het huis rijden, hebben we allebei een brede glimlach op ons gezicht.

Wat een leuke plek! Aan de ene kant de bergen en aan de andere kant sinaasappelgaarden en als kers op de taart de ZEE aan de Costa Blanca!

toegangsweg naar b&b Casa la Naranja Spanje
verwaarloosde tuin bezichtiging
verwaarloosde tuin bij aankoop met zeezicht

B&B TUSSEN VALENCIA EN ALICANTE GEVONDEN!
We hebben ‘ons vakantiehuis’ gevonden. Maar krijgen blijkt een ander verhaal.

Het huis staat al zo’n drie jaar leeg. De verkopers die het huis in 2006 hebben gebouwd zijn naar Nederland vertrokken. En zo te zien overhaast. De kelder staat vol met troep. Zelfs de noren (schaatsen) zijn achtergelaten.

Uit de keuken is de bouwapparatuur zoals kookplaat, oven en magnetron gesloopt. Alleen de haan is achtergebleven. De tuin is een ander verhaal. Deze staat vol met hokken en gebouwtjes en manshoog gras overwoekert de verschillende terrassen en de wijngaard. Later blijkt dit nog de minste problemen op te leveren…

EEN B&B IN SPANJE STARTEN VERGT GEDULD, GEDULD, GEDULD…
We willen het vakantiehuis graag hebben, maar de verkopers tekenen maar niet. Volgens de partij die de verkoop regelt zijn de verkopers ergens waar geen internet is (?).

Eindelijk krijgen we het contract ondertekend terug. Mét wijzigingen die de verkopers er zonder overleg in hebben aangebracht. Ze willen enkele tienduizenden euro’s voor de inboedel hebben zodat ze er geen belasting over hoeven te betalen. Nou, dat feest gaat wat ons betreft niet door. Er staat niets in het huis wat van enkele waarde is. De Spanjaarden zijn tegenwoordig ook niet gek! Je moet aantonen wat je hebt overgenomen. Heeft dat minder waarde, dan betaal je als koper (wij dus) alsnog de belasting.

We sturen het uiteindelijke contract weer op en na wat telefoontjes en zelfs een gezamenlijke lunch in Nederland, is het contract eindelijk door beide partijen getekend. En, de 10% van de aankoopsom overgemaakt. (Koop je een huis in Spanje dan gaat die 10% rechtstreeks naar de verkopers. In Nederland gaat dit op een tussenrekening van de notaris zodat je als koper geen risico loopt). In ons geval raakt onze makelaar in paniek als ze hoort dat wij dit bedrag aan de verkopers willen overmaken. Hmmmm…

We maken het geld over naar een tussenrekening van de bank. Na enkele weken belt de verkoper. ‘Waar blijft het geld?’. ‘Dat is allang overgemaakt aan de bank’. ‘Dan weet ik genoeg’ is zijn antwoord, ons in verwarring achterlatend.

GAAT HET LUKKEN? ONZE EIGEN B&B AAN DE COSTA BLANCA?
Van het geld dat wij aanbetaald hebben, gaat de zaakwaarnemer (schoonzoon) van de verkopers zaken regelen die nodig zijn om het huis leefbaar te maken en die in de ontbindende voorwaarden staan. Zoals de troep uit de kelder verwijderen, het gras maaien en de aansluiting regelen op de waterleiding en de elektriciteit. Er is alleen een aansluiting op agrarisch water. Hartstikke handig voor de tuin, maar niet om onze toekomstige gasten onder te laten douchen. Er zijn dus nog wat hobbels te nemen.

De kast van de elektriciteitsaansluiting is geheel weggehaald. En er is teveel m2 bebouwd (je mag in de Campo maximaal 2% van je grond bebouwen). Nog meer uitdagingen……….

OPGERUIMD STAAT NETJES?
Op de dag voor de overdracht staat er een overvolle container met nog een heleboel troep ernaast op de oprit. ‘‘Alles wordt netjes opgeruimd’ verzekerde de verkopend makelaar ons…

Voor ik verder ga met het beschrijven van de overdracht. Na de overdracht treffen we aan:

Het gras is gemaaid, inclusief alle irrigatiebuizen. Deze liggen in stukken gehakt over het hele terrein. We rapen ze nog steeds op.
De overvolle container is weg. Achter de garage ligt verstopt onder een doek een halve scooter, een ligbad en nog meer troep.
De aanvoer voor de waterleiding is aangelegd, op het aangrenzende muurtje is het een bende van stenen en klei.
Aansluiting water en elektra is niet gerealiseerd.
De ‘zaakwaarnemer’ heeft nog wel even snel de laatste duizenden euro’s bij de bank opgehaald om rekeningen te betalen. Welke?

GROEN LICHT OM HET VAKANTIEHUIS TE KOPEN
20 december 2015 horen we van de bank dat de verkoop van de toekomstige bed and breakfast door kan gaan. Het hoofdkantoor van de bank geeft toestemming.

21 december 2015 – op naar de notaris
De verkopende partij, bestaande uit ‘zaakwaarnemer’ verkopers, verkopend makelaar, aankopend (onze) makelaar en de architect moeten om 9.30 uur bij de notaris zijn. Wij worden om 11.00 uur verwacht, samen met onze advocaat zodat we eindelijk kunnen tekenen.

VERRASSING!
Om 10.30 uur spreken we af bij onze advocaat op kantoor. Hij vertelt dat alle schulden gecheckt en voldaan zijn. We moeten er alleen wel rekening mee houden dat er geen geld over is om eventuele overdrachtsbelastingen aan de gemeente te betalen!? Normaal houdt hij hiervoor geld achter van de verkopende partij, maar die heeft het hele voorschot opgesoupeerd.

We kijken elkaar verbouwereert aan. Wat is dit nu weer?

Wat nu? De verkoop afblazen? Zijn we wel onze 10% kwijt (en ons droomplekje). We komen er steeds meer achter dat dit toch wel een andere wereld is en we midden in ons eigen ‘Ik vertrek feuilleton’ zitten.

TIJD IS GEEN TIJD IN SPANJE
Ondanks dat we om 11.00 uur bij de notaris verwacht worden, zitten we om 11.15 uur nog steeds bij onze advocaat. Nou ja, zal wel goed zijn. Spaanse mores? Wij zijn mensen van de klok dus het voelt wel een beetje ongemakkelijk.

Tegen 12.00 uur arriveren wij bij de notaris. In een kamer zit bijna de hele delegatie. Echter zonder de notaris en de bankdirecteur. Het is nog wachten op de officiële toestemming van het hoofdkantoor van de bank. We worden een beetje lacherig.

De laatste zaken worden alvast wel gecheckt. De zaakwaarnemer van de verkopers heeft een hele stapel bonnen bij zich. Alle achterstallige rekeningen (ook de wegenbelasting van twee auto’s) zijn voldaan (met ons geld). En we krijgen de aandelen van het agrarisch water. Paspoorten worden gekopieerd en dan is het wachten op…

Nou, dan maar even naar buiten voor een kop koffie. Na een uurtje maar weer eens terug naar het kantoor. Inmiddels heeft de bankdirecteur net gehoord dat de bijna € 100.000,- achterstallige schuld is kwijtgescholden en wij het vakantiehuis kunnen kopen. Hèhè.

Heel veel handtekeningen door heel veel mensen (is gebruikelijk in Spanje, ze houden hier van heel veel handtekeningen en paperassen) later kunnen we ons eigenaar noemen van Casa la Naranja.

VIEREN IN DE SPAANSE ZON
En, wat nou zo leuk weer is. Dit vieren we op een terras in de zon: 19 graden op 21 december is een hele normale temperatuur in de regio Valencia – Alicante.

proosten op koop huis
eerste keer hek openen
de achtergalaten haan

EIGENAAR VAN EEN PRACHTIG HUIS! EN NU?
Het is eind december 2015 en we zijn eigenaar van een prachtig huis op een fantastiche plek. Maar het is nog niet geschikt als bed and breakfast. Sterker nog de aansluiting van de elektra en het water moet nog geregeld worden!

Volgens de verkopende partij duurt dit enkele weken en omdat onze eigen architect dit regelt en bevestigt, geloven we het maar. Wat moet je anders? In de tussentijd gaat de architect de tekeningen in orde maken, en de vergunningen aanvragen voor de verbouwing. Hopelijk kunnen we in maart starten met de verbouwing.

Februari en maart 2016
Er zit maar geen schot in de zaak. Nog geen aansluiting op de reguliere waterleiding en wat nog erger is, geen elektriciteit. Vanuit Nederland telefoneren en mailen we bijna dagelijks naar de architect en de tussenpersoon van de verkopende partij. ‘We zijn er mee bezig, komt in orde’. Ja duh, wanneer dan?

Dus op naar Spanje zodat we ter plekke druk kunnen uitoefenen. Kamer gehuurd bij onze vrienden die een bed and breakfast in Javea runnen en hopen dat we snel in ons huis kunnen trekken. Iedere dag staan we bij de architect op de stoep. ‘Nee, nog niks gehoord. We zijn ermee bezig’. Gelukkig hebben we wel water, namelijk landbouwwater. Dus beginnen we maar met het opruimen van de troep in en rond het huis. Dweilen met koud water enz.

HET LICHT GAAT AAN!
Na ruim anderhalve week, net voor we weer naar Nederland teruggaan, komt er een bestelautootje aanrijden. Laat het nou de elektriciteitsmeneer zijn! We kunnen hem wel zoenen! Hij kijkt ook wel een beetje gek als we applaudisseren als hij de meter heeft aangesloten. Ik ben nog nooit zo blij geweest dat ik kan stofzuigen. Zou de verwarmingsketel het doen? Na een hoop gepruttel en gespurt en veel blauwe dampen (we stoken op olie) hebben we ook warm water en verwarming. Eureka!

Nu de elektriciteit is aangesloten, kunnen we stappen gaan maken. Schoonmaken, bedden en een fornuis kopen (de kookplaat en oven zijn uit de keuken gesloopt) en de verhuisdozen uitpakken die we in februari al hebben meegenomen. Nog even snel 1000 liter stookolie af laten leveren en we kunnen wonen bij onze bed and breakfast!

DE TUIN
Het is al april 2016 als we eindelijk flink aan de slag kunnen met de tuin. Het staat vol hokken, volières en andere zaken. Die moeten tegen de vlakte. De tuin is al drie jaar niet onderhouden. We beginnen, met hulp van een lieve vriend, met het snoeien van de 1800 m2 wijngaard. Hopelijk redden de planten het en hebben we in 2017 druiven.

Wat ook lekker opruimt: het weghalen van de cactussen. Het bedrijf dat we hiervoor inschakelen voert zeentien vrachtwagens vol af (17.000 kg). Wat een verschil. We zien nu vanuit alle hoeken de zee. Nog een bijkomend voordeel; de tuinman heeft de haan die door de vorige eigenaren is achtergelaten gevangen en meegenomen. Nee, hij is niet in de soep verdwenen maar leeft nu gelukkig met wat kippetjes in zijn tuin.

En dan, terug naar Nederland. Werken, centjes verdienen. Gelukkig kunnen we eind april weer terug. We zijn in ieder geval een beetje gesetteld. We kunnen eten, wassen, slapen én wonen – na een paar keer op en neer naar Valencia waar zo’n grote blauw-gele hal met allemaal Zweedse artikelen staat.

HET SCHIET NOG NIET OP MET ONS VAKANTIEHUIS
Bijna dagelijks naar de architect. Waar blijven die tekeningen nou? We hebben zelf de indeling gemaakt voor het bed and breakfast deel, dus hoe ingewikkeld kan het zijn? Tijdens het tekenproces en bij het bespreken van onze wensen, lopen we al snel tegen verschillen aan. Ventileren doen ze in Spanje door het raam open te zetten. Een centraal afzuigsysteem (wat in heel Europa verplicht is) wordt nauwelijks toegepast.

Wij willen een luxe bed and breakfast openen. Daar horen ruime kamers en badkamers bij. Onze architect kan op de plattegrond nog wel een kamertje extra kwijt. Niet dus, we gaan geen hokjes verhuren. Wat ons parten speelt is toch ook het taalprobleem. De gevolgde Spaanse lessen zijn niet toereikend en de architect spreekt zelf geen Engels (althans dat denken we). Gelukkig spreekt de bouwkundige wel Engels en is hij vanaf nu onze contactpersoon.

OP ZOEK NAAR EEN AANNEMER
De tekeningen zijn klaar dus nu kunnen we op zoek naar een aannemer. Via de architect hebben we een paar namen doorgekregen, zelf hebben we er via via eentje op het oog en we willen graag met een Belgisch/Spaanse aannemer het offertetraject in. Hij heeft al wat klussen voor ons gedaan. Tot onze grote verbazing en teleurstelling wil hij geen offerte opgeven. Volgens zeggen omdat er meer bedrijven in de race zijn. Maar helaas, we gaan niet met open eindjes werken. We willen een offerte die helemaal dichtgetimmerd is, zodat we niet halverwege de bouw wegens geldgebrek moeten stoppen.

Andere (Spaanse) aannemers komen ook niet over de brug of zijn hartstikke duur. Degene die we via via benaderd hebben, brengt een mooie offerte uit dus besluiten we om hiermee verder het traject in te gaan. Vele gesprekken volgen.

Mei – De vergunning
Opnieuw worden we geconfronteerd met de nalatenschap van de vorige eigenaren. Blijkt dat zij vergeten zijn om de bouw van het huis te laten registreren bij de provincie. Dus, dat moet eerst geregeld worden. Onze architect gaat op zoek naar de originele architect, een inmiddels hoogbejaarde Zwitser. Na vele weken blijkt deze man niet mee te willen werken. Hebben we toch een illegaal huis gekocht? Nee dat niet, alleen de laatste administratieve handeling is nooit verricht. Of onze architect moet nieuwe tekeningen maken en de hele procedure volgen, of??? Na weken bellen en lobbyen, vindt de architect bij een notaris de originele tekeningen met alle benodigde stempels. Gelukkig accepteert de gemeente dit en kunnen we weer verder.

POLITIE AAN DE DEUR
Op een ochtend staat er ineens een politiewagen op de oprit. Ze zijn op zoek naar de vorige eigenaren. Gelukkig kunnen we aantonen dat wij anders heten. Het wordt steeds gekker!

BOUWVERGUNNING INDIENEN
De bouwvergunning is ingediend. Ook dat is weer een ervaring. Samen met onze architect gaan we naar het gemeentehuis. De gemeentearchitect neemt de plannen in ontvangst, stempelt weer een heleboel documenten en we krijgen een bonnetje. Voor de bank, waar we de aanvraag contact moeten gaan betalen. Bij de bank is het druk. Met wachtenden. Ondanks dat de bank net open is, is een van de twee medewerkers met pauze. Geen probleem, iedereen wacht geduldig. Als we aan de beurt zijn opnieuw een hilarisch moment. Omdat we meer dan vijfhonderd euro moeten betalen, is de storting een hele onderneming. Kopieën, heel veel handtekeningen (maar dat zijn we inmiddels gewend) en de manager die samen met de kassier het geld 3 keer natelt. Terug naar het gemeentehuis, het betaalbewijs overleggen en dat was dat. Afwachten maar.

31 mei de watermeter is geïnstalleerd!

31 juni 2016 de vergunning voor de verbouwing is er! Nu nog een aannemer vinden waarmee we het eens kunnen worden. Met de aannemer die we gekozen hadden, komen we er toch niet uit.

Juli
Nog steeds hebben we geen aannemer gevonden. Nummer twee spreekt geen woord Engels en we willen niet afhankelijk zijn van derden die moeten vertalen. Nummer drie heeft een Nederlandse werknemer die kan vertalen. Zijn eerste offerte is interessant maar zodra we op de details ingaan worden er ineens exorbitante bedragen gerekend en zijn er veel losse eindjes. We worden er een beetje moedeloos van. Wat doen we verkeerd?

CONTACT MET EIGENAREN VAN EEN ANDERE BED EN BREAKFAST

Liggend in het zwembad, het is heerlijk weer. Hangend aan de rand, starend over de wijngaard en de sinaasappelbomen naar de zee; ‘Nu stoppen met tobben, op naar plan B!’. Op Facebook hebben we een verbouwing gezien van een B&B in de buurt. Het eindresultaat ziet er fantastisch uit. En de eigenaren zijn Nederlanders. Dus de stoute schoenen aangetrokken en hen een berichtje gestuurd. ‘Wie is jullie aannemer, zijn jullie tevreden, werken ze met een vooraf opgestelde begroting, enz?’. Binnen de kortste keren antwoordt eigenaar Dirk. Ze zijn zeer tevreden en geen verrassingen. Dus, direct Joan van Edificativa Mediteranea gebeld.

De volgende ochtend stapt, stipt op tijd, Joan met zijn medewerker Ruben binnen. Wauw, wat een enthousiaste en kundige mensen. Het voelt gelijk goed.

Om een lang verhaal kort te maken. Binnen de kortste keren hebben we een offerte die klopt en binnen ons budget is. Alles wat we willen kan gerealiseerd worden en wat ook belangrijk is, ze kunnen snel beginnen. Bedankt Dirk en Hanneke van Finca Herrera in Benissa!

TERUG NAAR DE NOTARIS IN SPANJE?
We krijgen een mailtje van onze advocaat. Wanneer we allebei in Spanje zijn, want we moeten nog een keer naar de notaris. Wat nu weer? We krijgen een vaag antwoord. Inmiddels raken we niet meer in de stress dus we zien het wel.

Blijkt dat een van de landregisters de papieren niet accepteert, omdat het huis op de verkeerde plek is getekend. Na een paar handtekeningen is het afwachten of het nu wel geaccepteerd wordt.

September/oktober 2016
Wij gaan ondertussen gestaag door met het leeghalen en wegwerken van het achterstallig onderhoud aan de tuin. Gelukkig mogen we binnenkort weer vuurtjes stoken zodat we het tuinafval kunnen verbranden.

We moeten veel beslissingen nemen over de te gebruiken materialen. Buiten- en binnendeuren, keuken beneden in de salon, tegels en sanitair. Noem maar op. We hebben het er maar druk mee. En tussendoor nog even wat werken in Nederland.

EINDELIJK BEGINNEN MET DE OPBOUW VAN ONS VAKANTIEHUIS
Leo en Jorge zijn de mannen die het werk, met ondersteuning van de verschillende specialisten zoals loodgieter, murenzetters enz gaan klaren. Ze beginnen op de eerste verdieping, zodat wij kunnen wonen. Het dak van de uitbouw waar de salon komt wordt gesloopt voor ons privéterras. Muren en schoorsteen worden neergehaald en natuurlijk weer verrassingen. De tekeningen kloppen niet! Inmiddels weten we dat we ons niet druk moeten maken. Het wordt wel opgelost. (beetje zonde van tijd en energie, maar zo gaat het hier).

Wat werken ze netjes. Alles wordt toegedekt en afgeplakt. Eind december is onze woonverdieping binnen bijna klaar. En in de tuin gaan de snoei- en opruimwerkzaamheden gewoon door.

December 2016
Op naar Spanje. Met de auto vol met wcpotten en een stoom-watermachine. Deze artikelen zijn in Nederland een stuk goedkoper (net als eigenlijk alles) dus loont het om twee dagen heen en twee dagen terug te rijden.

25 December vertrekkken we uit Nederland, overnachten in Frankrijk en 26 december stappen we om 15.00 uur ons huis binnen.

De zon schijnt, het is heerlijk op het terras (18 graden). Even bijkomen na de lange autorit met een biertje. Maar niet lang, de cv ketel doet het niet. Voor vertrek hebben we deze uitgezet, maar iemand heeft hem weer aangezet. Na een paar telefoontjes en stekkers eruit doet hij het gelukkig weer. Uitladen, uitpakken en de kachel aan. Als de zon weg is dan is het ook hier nu koud. ’s Avonds in La Xara aan de paella, altijd een goed begin.

Het is noodweer geweest in de regio Valencia. Een goede test of de kelder zou onderlopen. Gelukkig, de afvoeren zijn voldoende. Nou dat scheelt weer, ons plan om de kelderuitgang dicht te maken kan in de koelkast. Alleen de buitenkant moet nog aangepakt worden, maar dat wisten we al.

De aannemer is lekker bezig geweest. De keuken in ons privedeel is geïnstalleerd en de muren van de woonkamer zijn strak gestuckt en gespoten. Er is alleen iets mis gegaan. In sommige lades ligt een paar cm stof. De uien en potten zijn bijna onherkenbaar. De keuken is ook niet perfect. Sommige laden en deuren hangen uit het lood. De wasbak is wel in het stenen blad geplaatst maar het ziet er niet uit. Dat moeten ze dus nog komen oplossen.

In het b&b deel schiet ogenschijnlijk nog niet zo op. Er zijn wat wandjes geplaatst maar er moet nog veel gebeuren.

OUD & NIEUW IN SPANJE: 2017
Het nieuwe jaar begint goed! Ook hier doen ze aan Nieuwjaarsduiken. Na de heldhaftige duik (je moet hier 10 minuten in het water blijven) van vrienden en kennissen belanden we op 1 januari op een zonnig terras aan het Arenal strand in Javea. Zo lekker om de hele middag in je T shirt aan een wijntje te nippen. Kijk daar doen we het nou voor.

Inmiddels is de stenenmeneer terug geweest. De wasbak zit er nu netjes in. Blijkt hij toch maar te kunnen! Er komt nu echt schot in de zaak. Loodgieters, elektriciens en gipsmannen hakken, boren en zagen. We worden er wel een beetje tureluurs van. Zelf zijn we druk bezig om onze woonverdieping klaar te krijgen. De woonkamer is klaar en schoon en is deze week ingebruik als zit-slaapkamer en keuken. De slaapkamer wordt geverfd en onze kledingkast geïnstalleerd. Heerlijk, niet meer uit dozen leven!

We komen erachter dat de rolstoeltoegankelijke badkamer niet goed is. De doorgang naar de douche is na plaatsing van het toilet slechts 55 cm. En, doordat de tekeningen niet goed zijn moeten we een beslissing nemen over de indeling van de badkamer aan de voorkant. Met tape en meetlat komen we tot een mooie oplossing. De architect mag een oplossing zoeken voor de andere badkamer.

7 Januari 2017 rijden we weer terug naar Nederland. Natuurlijk met een overnachting in Frankrijk (zou dit zo graag overslaan). Het werk gaat hopelijk gewoon door.

14 januari 2017
Het sneeuwt in Spanje. Na de heftige regen in december valt er nu na 38 jaar sneeuw in deze regio. En nog een flink pak ook. Scholen blijven dicht en de bouwvakkers kunnen niet komen. Het werk ligt even stil. Nou ja, even?

Na de sneeuw komt er vanaf de Balearen een depressie op ons af. Onweer, forse regen en storm. Door blikseminslag en de vele regen is er geen stroom, dus ook geen verwarming. Best wel koud nu in huis. En, na enkele dagen noodweer loopt het water via de muren de kelder in. Op de wasmachine. Gelukkig is het de volgende dag weer droog en schijnt de zon.

Alles kan weer drogen en de verbouwing kan weer verder.

NA REGEN KOMT ZONNESCHIJN? 28 januari

Het is de laatste week bar en boos geweest. Eerst sneeuw en daarna een soort van een orkaan. Op een gegeven moment liep het water met bakken de kelder in. Maar gelukkig is het weer snel weer omgeslagen en schijnt de zon weer uitbundig. Alles kan weer drogen en de bouwvakkers weer verder met hun werk. Zelf gaan we binnen aan de slag. De tuin is nog te nat om iets te doen..

Het is de hoogste tijd om de kelder eens op te ruimen. Deze ligt vol met bouwmaterialen en een flinke laag bouwstof. Na dagen vegen en dweilen kunnen we beginnen met de kasten in elkaar te zetten. Hier kunnen we straks onze voorraad opslaan.
De kamers en badkamers van de bed and breakfast schieten nu ook lekker op. Alle wanden staan en de badkamers krijgen vorm. Ze lijken zo klein! Gelukkig weten we beter, eenmaal geverfd en opgeruimd zie je pas hoe groot de kamers zijn.

Vrijdagochtend komt er een auto aanrijden en stopt bij de buren. Na een tijdje horen we een hoop lawaai. Als we polshoogte gaan nemen staat de hele straat blank. Hebben ze een pijp van het agrarisch water opengezet en duizenden liters water loopt de straat op en dendert onze tuin in. Gek of normaal? Heeft het eindelijk na 3 jaar geregend, laten ze het water wegstromen…
BLOESEM
Onze amandelbomen staan op springen! We zijn zo benieuwd. Vorig jaar waren we niet in Spanje dus hebben het gemist. Volgende week meer hierover en hopelijk mooie plaatjes.

AMANDELBLOESEM, STOFWOLKEN EN KEUKENSTRESS
Na weer enkele weken in Nederland te zijn geweest, is het altijd weer spannend hoe de vorderingen van de verbouwing verlopen. Komt nu nog bij dat het vorige week noodweer is geweest in deze regio. Gelukkig is de schade beperkt. De tuin is prachtig groen (dankzij de regen) en van de acht amandelbomen staan er al vijf uitbundig te bloeien. Wat zijn ze mooi. Gelukkig weten ook de bijen ze te vinden, het gezoem is bijna oorverdovend. Ook de Mimosaboom is al flink aan het uitkomen. Helaas heeft een tak het begeven onder de dikke pak sneeuw. Maar gelukkig is de boom nog steeds prachtig. De verbouwing gaat lekker. We zijn nog steeds heel blij met onze aannemer en zijn medewerkers. Voortvarend werken ze door aan de gastenkamers. In drie kamers krijgen de badkamers vorm. De invalide toegankelijke badkamer moet aangepast worden. Die was te klein om aan de normen te voldoen voor de vergunning. Foutje van de architect.

DRILBOREN EN STOFWOLKEN
De hele week trilt het huis op zijn grondvesten. Drilboren in het huis en hoera ook buiten. De lelijke palen rond het zwembad worden door Jorge vakkundig neergehaald. Gevolg is wel dat onze hele 1e etage (waar we zelf wonen) weer onder een dikke laag heel fijn stof ligt. Nou ja, dat poetsen we wel weer weg. Loodgieters en elektriciëns komen af en aan.
Wij zijn inmiddels lekker bezig in de tuin, want het is is heerlijk weer. Sterker nog, we zweten ons een ongeluk. Heerlijk! En de laatste drie hekjes zijn geverfd. Wat een rotklus. Deze week kiezen we de tegels uit voor de badkamers. Onze aannemer vindt onze keuze niet zo goed. En verdomd, hij heeft gelijk. De combinatie met microcement vraagt om een andere keuze. We kunnen niet wachten op het eindresultaat.

KEUKENSTRESS
Voor de gastensalon moeten we asap een keuken uitzoeken. No way dat we deze bestellen bij de leverancier van de keuken boven. Via onze aannemer hebben we een keukenleverancier doorgekregen en daar hebben we in september al een eerste offerte laten maken. Dus op naar een dorp zo’n 20 km verderop. Helaas, er is niemand die ons kan helpen, maar de volgende dag zijn deze medewerkers er wel. Dus, wij de volgende dag weer eerder gestopt met klussen en op naar de keukenzaak. Beetje jammer, deze medewerkers zijn er niet. Of we morgen maar terug willen komen…… De volgende dag……op naar Ikea in Valencia. We zijn het zat. In korte tijd een tekening en offerte laten maken. Ook weer geregeld.

HOOGTEPUNT VAN DE WEEK
Onze website. Onze bouwer Jeroen is nog alle puntjes op de i aan het zetten, maar de Nederlandse versie is al zo goed als klaar. En we zijn er blij mee. En, we hebben inmiddels drie boekingen binnen en een aanvraag voor 2018!

WEER OF GEEN WEER
Dat het weer in Spanje deze winter gek doet heb ik inmiddels aan de lijve ondervonden. Zondag 5 februari vertrok ik, terwijl de zon scheen, voor een rondje hardlopen in de Campo. Heerlijk om tussen de gaarden te rennen. Vooral nu, de amandelbomen staan in volle bloei en dat is een prachtig gezicht. Boven zee betrekt het wat, maar dat is vaak zo. Dus na zo’n 5 km stop ik even bij de manege van Ondara waar een kennis haar paarden heeft gestald. Dan horen we wat gerommel in de verte. Ik besluit toch maar naar huis te gaan. Had ik beter niet kunnen doen.

HORIZONTAAL GEWELD
Binnen een paar seconden wordt het donker en gaat het verschrikkelijk hard waaien. Stof en stenen vliegen horizontaal door de lucht en ik wordt bijna van de weg geblazen. Wat moet ik doen? Omkeren? Verder gaan? Dan gaat het eerst regenen en vervolgens hagelen. Horizontaal. Inmiddels ben ik doorweekt en het doet echt pijn, die bekogeling van hagelstenen. Gebukt probeer ik verder te rennen en te kijken of ik ergens kan schuilen. Niks. Geen schuurtje of muur waar ik achter kan gaan zitten in de buurt.

REDDER MET TWEE TANDEN
Dan zie ik ineens een auto achteruit rijden van een weiland. Ik ren ernaar toe en vraag de bestuurder in mijn beste Spaans (en dat is nog niet best)of ik mag schuilen in zijn auto. Gelukkig, hij begrijpt mijn gebaren en ik plof neer op de bijrijdersstoel. Achter het stuur zit een oude man, met een getaand gezicht en nog twee ondertanden in zijn mond. Hij rijdt achteruit naar de weg en dan, boem! Oeps, het hek is niet helemaal open en dat heeft hij over het hoofd gezien (gelukkig heb ik niet aan het hek gezeten, maar voel me toch wel een beetje schuldig/opgelaten).

Als we verder rijden, twijfel ik toch ook of deze meneer nog wel zou moeten autorijden. Regelmatig moet ik hem wijzen op obstakels die op en naast de weg liggen. Ik voel me net Hyacint Bucket. Maar gelukkig weet deze lieverd me veilig thuis te brengen. De mensen hier zijn zo behulpzaam.

Thuis gekomen zie ik op Facebook dat een soort orkaan heeft gewoed. Veel schade aan bomen en wateroverlast. Maar zoals het hier wel vaker gaat, schijnt daarna de zon weer en zitten we ’s middags weer lekker in het zonnetje.

BLOESEM, ZONNEN EN SNOEIEN

Door de storm van zondag zijn onze bouwmannen elders nodig. Dinsdag is dat niet zo erg. Het weer is zo lekker dat mijn ligbed uit de garage komt en de bikini aan kan. ’s Morgens snoeien we de wijnranken van de Viñeda terug naar hoe ze het hier in Spanje doen. En genieten we van de amandelbloesem, de knalgele mimosaboom en de uitbottende nectarineboom. Prachtig die roze bloesem.
En, we planten nog meerbomen zoals limoen, citroen en kakifruit. Zo leuk als onze gasten straks lekker kunnen plukken. De tuin ligt er inmiddels prachtig bij. Alle troep is nu weg dus laat alles maar gaan groeien.

HET GAAT EROP LIJKEN
De badkamers krijgen steeds meer vorm, de lelijke palen rond het zwembad zijn nu weg en de muurtjes die de terrassen van de achterkamers scheiden zijn opgemetseld. Zo nu en dan komt een een bataljon elektriciens die weer wat aanleggen en weer even zo snel verdwenen zijn.

SOCIAAL DOEN
In dit stadium kunnen we zelf niet zoveel meer doen, dus gaan we sociaal doen. Lekker lunchen met vrienden en vooral bijkletsen. Maandag 13 februari is het weer zo’n gekke dag qua weer. Het begint met regen en eindigt met een prachtige regenboog.

VOORTGANG EN BOEKINGEN

De eerste boekingen stromen gestaag binnen. Hartstikke leuk! De website krijgt steeds meer vorm en de bouw is op schema!

12 maart, de laatste loodjes
HET GAAT GEBEUREN!
Het gaat nu echt bijna gebeuren! Ons vertrek vanuit Nederland gaat steeds vastere vormen aannemen. In Spanje gaat de bouw gestaag door en inmiddels is mijn ontslagbrief verstuurd. Best wel spannend allemaal. En gek, er is nu geen weg meer terug. En voor het eerst van mijn leven geen vast inkomen meer. Maar wat zo leuk is, er komen steeds meer aanvragen binnen. En dus ook boekingen.

VERHUIZING
De verhuizing komt nu wel erg dichtbij. De boxspringbedden voor de gastenkamers staan klaar bij de leverancier en deze week is het beddengoed afgeleverd in ons appartement. Tijdens de natste dag van de week staat er ’s ochtends vroeg een grote vrachtwagen voor de deur. De chauffeur zegt ’ik heb 2 pallets voor u’. Twee??? Waar moet ik die laten? En past die pallet wel in de lift?

Gelukkig, het past en al snel staat er inderdaad een pallet met dozen in de hal. Gelukkig heeft de chauffeur zich vergist en blijft het bij één pallet en een paar losse dozen. Ik zou niet weten waar ik alles moet laten. (de dozen staan nu tot de verhuizing in de hal, met toestemming van onze buren).

Nog 3 weken werken en dan vamos! Wel met gemengde gevoelens want ik laat hele lieve collega’s achter. Gelukkig komen de eerste al in juni logeren (en er volgen er meer). Superleuk!

VERBOUWING
De verbouwing van onze gastenkamers en salon gaat lekker door. De laatste ramen en deuren in de gastenkamers zijn geïnstalleerd, de trap aan de achterkant is gemetseld en de oprit voor de rolstoeltoegankelijke kamer is aangelegd. De afwerking kan gaan beginnen! De buitenkant is nu net een gatenkaas en moet er straks strak uitzien. Alles moet gestuckt en geverfd worden. Binnen gaan de mannen alvast lekker door. Op een ochtend verschijnen er zelfs 8 mannen die ‘even’ de badkamers betegelen.

Ook in ons privédeel op de eerste etage gebeurt nog van alles. Een jarenlange wens is in vervulling gegaan, eindelijk heb ik mijn houtkachel! Beetje op een verkeerd moment, want het is deze week 26 graden buiten. Niet normaal deze tijd van het jaar, want alle Spanjaarden hebben het over ‘mucho calor’.

GROENE VINGERS
De tuin ligt er schitterend bij. Een jaar hard werken loont. De nieuwe aanplant groeit als een jekko en profiteert van de buitjes die regelmatig vallen. Dit jaar is de natuur een beetje van slag. Stormen, hagelbuien en temperaturen boven de 25 graden. Iedere dag is anders.

LAATSTE LOODJES
Ook het zwembad is weer lekker schoongemaakt en we moeten nu op zoek naar tegels die 10 jaar geleden zijn gebruikt. Dat schijnt niet mee te vallen, maar onze aannemer vindt vast wel een oplossing.
Wel gek om nu in Nederland te zijn, en spannend. Want het werk gaat gewoon door. Hopelijk is de aannemer klaar als we begin april arriveren. We gaan het zien…………..

Er is nog genoeg te doen! Op dit moment is de snelheid van deze website een zorg. Want die is vreselijk traag. En, een goede website is voor een bed and breakfast in Spanje onontbeerlijk. Dus komende week op zoek naar een club die ons op een goede manier kan hosten. En, we gaan door met flyeren en andere manieren om Casa la Naranja onder de aandacht te brengen.

AFSCHEID, VERHUIZEN EN WEER UITPAKKEN
Zo’n 60 dagen voor opening bed and breakfast Casa la Naranja
Het waren drukke weken. De aannemer is bezig en soms schiet het op en soms lijkt het of er niets gebeurt. Omdat we in Nederland zijn is best lastig om een beeld te houden van de voortgang. En in Nederland zitten we ook in een soort rollercoaster…………………………

DE LAATSTE LOODJES
De website wordt vervolmaakt en er is een Engelse versie aan toegevoegd. We richten ons straks niet alleen op Nederlanders natuurlijk. En de voorwaarden worden in het Spaans vertaald en op de site gezet. Geen Spaanse versie van de website. Te lastig om alles bij te houden (en ehmm we zijn de taal helaas niet goed genoeg machtig).

AFSCHEID
Na ruim 14 jaar neem ik afscheid van mijn werkgever Woonstad Rotterdam en mijn collega’s. En van mensen die bij bedrijven werken waarmee ik heb samengewerkt. Best heel dubbel, maar gelukkig komen er straks een heleboel logeren bij Casa la Naranja. Tijdens een hele gezellige afscheidsborrel ben ik vreselijk verwend. Onze gasten krijgen straks heerlijke verse sumo de naranja, geperst op een professionele pers. Gekregen als afscheidscadeau (naast nog veel meer waaronder mijn eigen Glossy).

INPAKKEN EN WEGWEZEN

Twee dagen na mijn laatste werkdag staat de verhuizer ruim 2 uur te vroeg op de stoep. Help! We zijn nog niet klaar……… En zoals dat dan gaat met verhuizers, ze pakken alles onder je handen in, hup de verhuiscontainer in. Rond een uur of twee zitten we elkaar wezenloos aan te kijken. Gauw bij de buren wat schoonmaakspullen lenen, schoonmaken en dan ook nog even een nieuwe telefoon kopen. De huidige mag ik weer bij mijn werkgever inleveren. We slapen nog twee nachten in Nederland, nemen van nog wat mensen afscheid en vertrekken met de auto richting Spanje. Ruim 1800 km te gaan voor we thuis zijn.

WE ZIJN ER

Na een hele voorspoedige reis komen we op zondag thuis aan. Natuurlijk benieuwd kijken we gelijk naar wat er de laatste weken is gebeurt. Ons terras op de 1e verdieping heeft een dak en is bereikbaar via een nieuwe trap. De badkamers zijn betegeld maar verder lijkt er weinig gebeurt te zijn. Elektra is nog niet aangesloten in de nieuwe ruimten en zijn nog meer zaken niet gedaan die al klaar moeten zijn. Wat is dit nu weer? Al die tijd is ons verzekerd dat ze op schema lopen. Nou, dat schema is denk ik aangepast. Morgen maar eerst eens met de aannemer praten. Maar eerst een biertje in de zon en daarna een paella in een van onze favoriete Spaanse tentjes. En vroeg naar bed.

HET SPAANSE LEVEN

Maandagochtend horen we al vroeg het hek opengaan. En weer dicht. Slecht teken, dit betekent dat er maar een mannetje vandaag werkt. Toch maar eens de aannemer bellen. Gelukkig komen de volgende dag meer mannetjes waaronder de schilder en de elektriciteitsmeneren. Maar die zijn ook weer snel weg. Ondertussen werkt de trouwe Jorge gestaag door…..

Zelf gaan we aan de slag in onze privéverdieping. De nieuwe deuren zijn geïnstalleerd en hier zijn we heel blij mee. Dus beschadigd verfwerk werken we bij en verven de laatste kamer (logeer-studeerkamer).

De keuken boven is nog steeds niet klaar. De naam van het bedrijf is Cocina Facil maar niets gaat facil. De kwaliteit is om te huilen en de schoorsteen van de afzuigkap zit scheef. Als er eindelijk iemand komt om een kapot kastje te vervangen, presteert de man het om de schoorsteen aan de andere kant uit het lood op te hangen en er zijn nu lelijke randen van het stuckwerk te zien. Gelukkig gaat onze aannemer dit oplossen. Wat een dramazaak.

In de tussentijd arriveert keurig op tijd de keuken voor de salon beneden. Hier hebben we (veilig?) gekozen voor het grote Zweedse warenhuis. Alles controleren we en alle spullen zijn aanwezig. Dus monteren maar. Na een dag komen er kennissen langs. ‘Hebben jullie toch voor een hoogglans keuken gekozen?’ Neeee! Blijkt dat de verkeerde frontjes geleverd zijn. Zucht, wat te doen? Naar Valencia om het om te ruilen? Hebben we eigenlijk geen tijd voor. Nou ja, laat maar. Hadden liever een matte versie gehad, maar dit kost nu teveel tijd en energie.

SOPPEN

Voor onze spullen komen moeten alle ruimten leeg en schoon. De kelder staat nog vol met bouwtroep en het hele huis ligt onder een dikke laag stof. De bovenverdieping is inmiddels schoon en opgeruimd, in de gastenkamers zijn de werkmannen nog druk bezig dus aan de sla in de kelder. Binnen een dag is de hele kelder van ruim 80m2 schoon. Weer een klus geklaard!

Omdat de verhuizer aanstaande maandag arriveert met onze spullen, en de kamers eigenlijk al schoon moeten zijn vraag ik de aannemer donderdag dat hij ervoor te zorgt dat alle kamers vrijdagmiddag leeg zijn. Zodat we in het weekend alsnog kunnen schoonmaken. Helaas is de schilder niet klaar en komt dus zaterdag alles afmaken. En, laat zaterdagmiddag al zijn spullen in een kamer achter. Grrrrrr

Zondag, op mijn knieën de vloeren van de gastenkamers schrobben, drie-en-een-halve kamer (de helft van een kamer staat dus nog vol met troep). Niet zo goed voor het vel op mijn knieën, je moet wat over hebben voor een schone vloer.

TOETTOET

Maandag, een week na onze aankomst arriveert de verhuizer met onze spullen. Nou ja, eerst moet de chauffeur zijn hulpmannen gaan zoeken, die zijn de weg kwijt. Maar als ze er eenmaal zijn, wordt de ruim 40 kuub snel uit de trailer gehaald. Gelukkig kunnen ze vrij dichtbij komen en hebben ze een kleine bus om de 50 meter naar de kelder en het huis te overbruggen. Ondertussen zijn de stukadoors nog lekker bezig de buitenkant glad te maken. Fijn hoor, loopt lekker mee naar binnen.

’s Avonds om tien uur zitten we eindelijk te eten. De eerste dozen zijn uitgepakt en we hebben de eerste schades ontdekt. Balen.

UITPAKKEN, UITPAKKEN, HERHALEN, HERHALEN

De volgende dagen gaan op aan kasten in elkaar zetten, bepalen waar alles moet komen. Omdat de keuken beneden nog niet klaar is zitten we met dubbele voorraad. Dus alles maar weer naar de kelder. Ondertussen ook continue vragen van werkmannen beantwoorden. Je blijft herhalen herhalen en herhalen.

AU!

Het harde werken wreekt zich, ik ga door mijn rug. Als een oudwijf strompel ik door het huis en wandel veel. In beweging blijven is het devies. Tillen of schoonmaken even niet.

DE ZWEEP EROVER

Woensdag voor pasen komt de aannemer controleren en is niet gelukkig. Iedereen krijgt op zijn donder. ‘Waarom is dit niet gebeurt? Waarom is dit nog niet klaar?’ Helaas voor de mannen en een enkele onderaannemer betekent dit dat zij donderdag nog moeten werken. De loodgieter installeert de wastafels, wc’s en stortdouches in de badkamers. Hèhè.

En dinsdag na Pasen moeten alle troepen een inhaalslag maken. We zijn benieuwd. Wij werken gewoon door.

RODE VERF, FEESTDAGEN EN NIET WERKENDE STOPCONTACTEN
Komt het werk op tijd klaar?

Half april moet de verbouwing zijn afgerond. Iedere week maken we afspraken over de planning en iedere keer komen er toch niet genoeg mannen om het werk af te maken. Of ze komen wel met veel en verdwijnen weer net zo snel weer.

Of ze lopen de hele tijd te bellen. Ook hier in Spanje trekt de markt aan, en is het voor onze aannemer lastig om goede onderaannemers te vinden. Maar ja, dat is natuurlijk voor ons wel een probleem. Onze aannemer is geweldig en we weten dat alles we goed komt, maar voor ons is de werkwijze soms onbegrijpelijk.

KUNNEN DIE GATEN NU EINDELIJK DICHT?

Inmiddels is het hele huis aan de buitenkant gestuct en het overdekte terras klaar om geverfd te worden. We ontdekten enkele weken geleden al dat er nog bepaalde gaten, waar vroeger lampen hebben gezeten nog niet gedicht zijn. Dus de opzichter, die nu dagelijks langskomt om de voortgang te controleren, hierop gewezen. En gewezen, en gewezen en gewezen. Einde van het liedje, ze zitten er nog steeds als het huis geverfd is…….. En zo gaat het maar door.

ZOOOO 1999

Een van onze eisen was een centraal afzuigsysteem. Dat kennen ze hier niet of ze gebruiken het nauwelijks. Onze architect heeft een goede oplossing. Eentje uit 1978! Van die dingen die aangaan als je het licht aanzet. Nou, die gaan eruit, wat een herrie! Dit gaan we onze gasten niet aandoen. Onze aannemer heeft er een probleem bij, maar hem kennende gaat hij met een oplossing komen.

ONDER EN ZONDER STROOM

De elektriciens zijn echte kunstenaars. Stopcontacten die vol water lopen, fornuizen of afzuigkappen die onder stroom staan. Lichtpunten, maar is het lichtknopje? Dit wordt een pittig gesprek volgende week.

MOOI ROOD IS NIET LELIJK 

Het hele huis kleurt bloedrood. We schrikken even maar als de verf droog is ziet het er prachtig uit.

KRIJGEN WE HET OP TIJD AF?

Door alle vertraging kunnen wij ook niet echt verder. We willen gaan inrichten, spullen ophangen en kijken wat we nog moeten kopen. En het beddengoed merken en wassen. Maar ja, met één wasmachine kom je niet zover, een droger kan nog niet aangesloten worden, want geen stroom hè. We gaan alvast wel de bedden neerzetten en dan komt de volgende verrassing.

ANTRACIETGRIJS OF CHOCOLADEBRUIN?

Bij het uitpakken blijkt dat de bedden de verkeerde stof en verkeerde kleur hebben? Wat nu? Mailtje gestuurd naar Nederland. Deze kleur vloekt met de tegels en de gordijnen die we hebben aangeschaft. Gelukkig komt de leverancier met een goede oplossing. De bedden worden omgewisseld en we kunnen deze in de tussentijd gebruiken. Hier zijn we erg blij mee.

Inmiddels is mijn mantra ‘voor elk probleem is een oplossing’.

PLANNING

Zoals eerder geschreven loopt de planning uit. Probleem in deze tijd ook is dat na Pasen er nog meer feestdagen zijn waardoor er niet gewerkt wordt. Drie maandagen achter elkaar en ook nog een woensdag ligt alles plat. We gaan het zien……………………….. Aanstaande donderdag arriveren er zes gasten.

Overigens staat de tuin er prachtig bij, zijn we heel blij met het eindresultaat van de badkamers en hebben er nog steeds veel zin in!

FEESTJE, RIOOLWATER IN DE WASMACHINE EN  VERBOUWINGSLEED
Het is inmiddels mei…………………… De verbouwing had al drie weken klaar moeten zijn. Helaas, het einde is nog niet in zicht. En 4 mei komen er 6 logés die natuurlijk allemaal willen slapen en relaxen.

Bijna alles gebeurt hier op het allerlaatste moment. En tegelijk. Plannen? Ja hoor, dat doen we. Maar eraan houden? Ben je gek!

De trap naar de eerste en de nieuwe ingang moet nog getegeld worden. ‘Houden jullie er rekening mee dat we wel in het huis kunnen?’ ‘Tuurlijk!, geen probleem en logisch toch?’ En ja hoor, gaan ze alles tegelijk doen, zodat we ons huis niet meer in – of uit kunnen. En de schilders zijn op dezelfde plekken bezig.

DE CHAOS IS COMPLEET

Ok, 6 mei hebben we een feestje hier. We verwachten zo’n 50 man dus dan willen we dat het in en om het huis netjes is. ‘Tuurlijk!, geen probleem, we ruimen alles netjes op en in de week voor het feest pakken we geen nieuwe dingen op’… Laatste vrijdag van april worden al veel materialen opgeruimd. De stelling kan pas weg als de zonnecollectoren op het dak geplaatst zijn. ‘Wanneer gebeurt dat nu? Zou al weken geleden gedaan worden’. Nee, komt goed.

Maandag 1 mei, dag van de arbeid. Wordt hier dus niet gewerkt. (derde maandag op rij overigens dat er niet gewerkt wordt) Maar deze dag was wel ingepland als werkdag.

Nou niet allemaal. De loodgieter komt afmaken wat hij vorige week niet had afgekregen, dat dan weer wel.

Dinsdag 2 mei, een hoop kabaal. Zijn ze achter een nieuwe stelling aan het opbouwen! Gaan ze nog even de pijp installeren voor de centrale afzuiging.

Dan komen er rond 9 uur een heleboel auto’s met een heleboel mannen aanrijden. Oh, ze komen toch maar even de airco’s installeren. (was niet afgesproken, zou volgende week gebeuren).

Vervolgens lopen de schilders rond, de elektriciens zijn er ook weer even, bellen heel veel en verdwijnen weer net zo snel. O ja, en de zonnecollectoren gaan nu ook het dak op.

En dan zou je denken dat het gelijk werkt en we warm kunnen douchen dankzij de zon…….

HOOP KEIEN WEG

3 mei worden we wakker van een hoop kabaal. Er rijdt een heel klein maar sterk wagentje rond die de keien verplaatst die midden in de tuin lagen. Die waren voor de geiten neergelegd. Inmiddels hebben wij alle hokken afgebroken, willen geen geiten dus weg ermee. Beetje jammer dat het gras kapot gereden wordt, maar ja dat groeit wel weer volgend jaar.

GASTEN ONDERWEG, KELDER VOL WATER,  DWEILEN!

4 mei, vanmiddag komen onze gasten. Maar eerst nog een verrassing, de kelder staat vol water. Het lijkt erop dat via de wasmachine het afvalwater naar binnenkomt. Dus voorlopig even geen gebruik maken van de wc, niet douchen enz. En dweilen.

Voor 8 uur al onze aannemer gebeld, die komt direct samen met de loodgieter. En dan begint het ‘onderzoek’. Voor ons is het al wel duidelijk dat er een verstopping zit en we vrezen dat het zware machientje dat gisteren de stenen heeft verplaatst de riolering heeft kapot gereden. Maar daar zijn de ‘specialisten’ het niet mee eens. Ze praten, praten, lopen, praten en lopen en praten weer. Porren een beetje in de leiding en praten en praten weer.

Om 11 uur ben ik het zat. ‘En nu ga je het ontstoppingsbedrijf bellen, die moeten NU komen!’. Hèhè, eindelijk echt actie. Als ik terugkom van boodschappen doen krijg ik de mededeling dat er voor de lunch een bedrijf komt die de oorzaak kan onderzoeken en eventueel oplossen.

VISITE

De gasten krijgen het verzoek om bij de laatste benzinepomp nog even naar het toilet te gaan. Inmiddels is ook het ontstoppingsbedrijf gekomen. Volgend probleem, de auto zit vast in de tuin. Nou, ja niet ons probleem dus. Als de gasten arriveren en wij net willen toosten met een heerlijk glas Cava, wordt net de septictank leeggezogen…….

Gelukkig is er niets kapot, alleen een verstopping en een volle septictank. Ok ook weer opgelost. Terwijl wij van onze gasten en de lunch genieten wordt er om ons heen druk doorgewerkt.

Toch wel gek, een middag niet werken, maar wel lekker. ‘s Avonds om 8 uur twee minuten stilte. We blijven Nederlanders hè.

STEIGERS EN BOUWTROEP

5 mei De steigers staan er nog steeds. ‘Die zouden toch weg zijn vandaag?’ Een paar uur later dan afgesproken zijn ze afgebroken en staan alle bouwspullen op een plek. We kunnen gaan voorbereiden voor het feest morgen.

Vandaag wordt ook de installatie van de zonnecollectoren aangesloten. Zouden we dan eindelijk de cv ketel uit kunnen zetten? Jaaa, het werkt. Helaas niet voor lang, ‘s avonds moet de loodgieter langs komen. Storing! Jammer, hij heeft de handleiding nodig. Het lijkt erop dat hij het apparaat aan de praat heeft gekregen.

FEEST

6 mei Een lekker relaxed dagje. Aangezien we een cateraar ingehuurd hebben hoeven we alleen de drank koud te zetten en voor de rest wordt gezorgd.

(nou ja relaxed, we hebben geen warm water via de zonnecollectoren en de temperatuur van het water loopt op naar de 99 graden. Dus maar weer de aannemer gebeld die vervolgens de loodgieter stuurt. Die krijgt em na lang zoeken weer aan de praat nadat hij eerste de instructie nog moest doornemen).

Om vier uur komt de cateraar en binnen een paar minuten ruikt de keuken naar een Spaanse tapas bar. Maar lekker hoor, zelf niets te doen en genieten van je eigen feestje. En genoten hebben we!

EINDE IN ZICHT?

Inmiddels is het eind mei. Het lijkt of het einde in zicht is. De laatste loodjes vallen best zwaar, zeker nu het nog maar een week voor de opening is. Hadden het zo ruim gepland maar de planning van de aannemer liep anders dan was afgesproken.

Inmiddels zijn de stukken voor het legaliseren van de verbouwing bij de gemeente. Zodra we die hebben kunnen we de vergunning gaan aanvragen. Gekke volgorde natuurlijk, maar zo werkt het hier.

Buiten hebben we ook hard gewerkt. We hebben nieuwe terrassen en paden aangelegd. Zo zijn er heerlijke schaduwrijke en plekken om te zonnen gecreëerd. Overal is nieuw grind gekomen en we hebben als Fred en Wilma Flinstone tonnen stenen versjouwd.

DE FINISHING TOUCH

Het einde is nu echt in zicht. Op dit moment:

  • Wachten we op Ikea, twee van de drie kasten zijn niet goed geïnstalleerd en beschadigd.
  • Morgen worden de bedden omgewisseld, alle poten moet weer onder de verkeerde bedden uitgeschroefd worden en tijken van de tussenmatrassen eraf (en morgen weer de goede erom).
  • Is 80% van de lakens, slopen en moltons gewassen.
  • Wachten we op installatie van het centrale afzuigsysteem. Na 7 maanden hebben duidelijk kunnen maken dat er in 2017 hele moderne systemen zijn, ook in Spanje.
  • Komt de schilder de laatste zaken bijwerken en vooral schoonmaken. (Alles is ondergespetterd, ook onze nieuwe tegels, ze zijn meer tijd kwijt met schoonmaken dan met verven).
  • Wordt eindelijk de afvoer van de cv ingekort (gaat weer schade opleveren aan de buitenmuur).
  • En er zullen vast nog wat verrassingen komen…………….

Laat de eerste (officiële) gasten maar komen!!!! Wij zijn er klaar voor!

Het vervolg